Skip to content

Opruim challenge

November 27, 2018

2017 – 2018 | Zelfstudie naar ontzamelen

Wat doet het met mij persoonlijk als ik me onthecht van persoonlijke eigendommen? Om dit mezelf te kunnen bevragen deed ik in maart 2017 thuis een fysieke opruim challenge. 1 maart ruimde ik 1 ding op; 2 maart 2 dingen; … ; en 31 maart 31 dingen. Ik hield er een verslag van bij:

1 – 1 | Ik kijk naar drie bomvolle stellingkasten, de objecten die eruit groeien en zich over de vloer verspreiden. Als eerste object kies ik een boek. Lekker veilig. Ik ben op deze kamer nog wel even zoet.

2 – 3 | Twee kapotte printers. Ik heb al vergeefse repair-pogingen gedaan. Printers zijn mijn ergernis. Ze gaan weg. Fijn. 

3 – 6 | Met enige schroom kies ik een gekregen surprise-werkstuk. 

4 – 10 | Mijn opa, hij is er al even niet meer, schilderde bloemen en landschappen. Hij maakte een schilderijtje speciaal voor mij, ter herinnering aan mijn eerste communie. Ik zet het weer eens in het zicht.

5 – 15 | Een rieten bakje.  2 schuimrubber kussens, voor het bekleden van stoelen die-allang-zijn-bekleed-door-een-vakman.  Een vijzel zonder stamper-die-allang-kapot-is-gegaan. Een paar steentjes uit Mexico. Ik heb ze ‘geloot’. Stom, want ik weet dat dit de nu-ontbrekende-scherven zijn van een 2000jr. oude schaal.  Een oplader van een telefoon.

6 – 21 | Ken je dat? Cadeaupapiertjes bewaren. – 2x Potlood vastgeplakt aan gum.Volleybal-kniebeschermers met elastiekband-die-écht-niet-meer-rekt. 1x leeslampje.  8x fotolijstje.  10x prullaria, van schroefjes tot toeristisch aandenk geneuzel en een pen die-het-niet-meer-doet.

7 – 28 | Het schilderijtje van opa. Ik vind het eigenlijk helemaal niet zo leuk om naar te kijken. Het maakt wat los. Ik denk erover na. Ik leg het in de doos voor de kringloop. Hoe voelt het als ik het weg doe?

8 – 36 | 9 – 45 | 10 – 55 | Er zitten te weinig dagen in de maand. Ik ga werken met ‘bulk-aantallen’. -/+ 120 Nooit-verstuurde-postkaarten. -/+ 1560 Negatieven, dia’s, cd’s, dvd’s en zipschijven uit m’n Kunstacademie tijd.  Tig visitekaartjes van ontmoetingen-zonder-vervolg.  En talloze ondefinieerbare vakantiekiekjes. In drie dagen komen zo’n 2511 unieke objecten niet door de selectie heen. Dat voelt goed.

11 – 66 | Keramiek. Vulpenhoesje. Map voor de visitekaartjes. Softbal handschoen en bal. Veerpen en fotomagneetje. Kabeltje, kabeltje, kabeletje en nog wat.

12 – 78 | Vandaag ga ik de confrontatie aan met mijn 12 volle multomappen. Artikelen en lesstof van mijn Reinwardt periode laat ik los. Kennis is geïnternaliseerd of onderwerpen vallen buiten mijn focus. Er groeit al snel een berg papierafval. Maar de stapel wordt pas écht bergenhoog als ik oude loonstrookjes, huurovereenkomsten, vergaderverslagen en afschriften (uit de guldentijd!) driftig verscheur. Wat heb ik veel bewaard en verzaakt (jaarlijks) op te schonen. Eén plank leeg.

13 – 91 | De eerste vracht naar de kringloop. Het schilderijtje van opa gaat mee.

14 – 105 | Voor het stante pede kunnen bevredigen van hobbyimpulsen heb ik velerlei knutselmateriaal in huis. Maar een hoeveelheid stofjes en garen bedekt inmiddels mijn naaimachine. De téveelheid belet me het gebruik ervan. En dat betekent dat de hoeveelheid óók niet gereduceerd wordt. Ik maak een beheersbare selectie van de mooiste stofjes die-ik-ooit-nog-wil-gebruiken. Zelfhulpboekjes raden aan om ‘ooit’ van je to-do lijstje af te halen, want het ‘verlangt’ iets van je. Ik denk erover na en besluit dat de stofjes niets van me verlangen, maar er voor me zijn als ik een impuls krijg. 

15 – 120 |De werkkamer uit. Ik haal twee dozen-vol-herinneringen uit de inloopkast. Ik maak ze open. Ik loop wat heen en weer en ga elders in huis wat aan het rommelen. Vanavond beloof ik. Na het eten maak ik een begin met uitstallen van Agenda’s, Dagboekjes, Poëziealbum, Dummy’s, Medailles, Rapporten en Diploma’s. 21.00u. Ik ren naar de laptop voor de uitslagen van de landelijke verkiezingen. Ineens is de laptop niet meer verplaatsbaar en kan ik geen twee dingen tegelijkertijd…

16 – 136 | …Ik loop een dag achter.

17 – 153 | Ik heb goede moed. Ik maak een selectie van spullen die mijn fijnste herinneringen vertegenwoordigen. Ze vertellen een verhaal over mij, de rode lijn van mijn ontwikkeling, keuzes die ik maakte en waar ik plezier aan beleefde. Andere dingen laat ik los. Ja, ook mijn kleine verzameling Forever Friends beertjes en zelfs mijn sleetse wedstrijd-dansschoenen. Twee dozen worden gereduceerd tot 3/4de doos. Voordat ik de ‘nostalgiedoos’ terug plaats geef ik gehoor aan mijn plotselinge behoefte schoon te maken. De kast en de werkkamer ruiken weer fris. 

18 – 171| Het is zaterdagavond. Onze dochter is logeren. Wat zullen we vanavond doen? Opruimen! Mijn vriend is kunstenaar. Hij stapt deze maand met mij in het opruim avontuur. Er wordt niets opgeruimd uit zijn atelier. Hij is benieuwd of hij de maand geleegd krijgt met ‘persoonlijke’ spullen. Iedere dag stalt hij zijn selectie uit en ben ik getuige van de telling. Ter goedkeuring? Ter bewijs? Ter behoefte aan compliment? Ter motivatie? Geen idee, hij wil het zo.

De eerste 15 dagen is mijn vriend in de veronderstelling dat hij te weinig spullen heeft om de maand leeg te krijgen. Hij vindt het steeds lastig een keuze te maken. Op dag 16 zoekt hij al zijn tekeningen uit. Stapels! Al sorterend kom hij tot de ontdekking dat hij – voor het behouden van de herinnering – niet alle tekeningen ook daadwerkelijk hoeft te bewaren. Van een volle krat blijft nog maar 1/4de over. Daarna zet hij alvast wat spullen klaar die mórgen niet door de selectie zullen komen. Hij maakt een account aan op Marktplaats, voor de verkoop van een serie stripboeken. Een verzameling magneetjes en obscure beestjes wordt losgelaten. We luisteren intussen naar muziek en drinken een biertje. De volgende dagen sorteert ook mijn vriend ‘bulk’ zoals kaarten, brieven en foto’s. Het selecteren vergaat hem steeds makkelijker. Zijn twijfel, of hij wel genoeg spullen heeft om het einde van de maand te halen, lijkt weg. Geheel weg.

19 – 190 | We lopen een dag voor. We zijn vandaag even níet met opruimen bezig. 

20 – 210 | De kledingkast is aan de beurt. Dat is geen lastige klus. Ik rouleer graag en regelmatig kleding met vriendinnen tijdens een kledingruil-avond. Die avonden zijn een hilarisch succes! 

21 – 231 | 22 – 253 | Ik haal twee dozen van de zolder, waarin ik, in de afgelopen drie jaar, zelden heb gekeken. Uitgangspunt is dat de gehele inhoud van deze dozen weg kan. 53 boeken. – 37 cd’s, die ik eerst digitaliseer. Ik houd er een paar. Voor het geval we zonder Spotify of I-tunes komen te zitten? Of omdat er een verhaal aan het object zelf zit? Ik voeg ze toe aan de nostalgiedoos en overweeg ze over een paar jaar nog wel eens. Mijn vriend ziet dat ik iedere cd als apart item tel en vraagt me of ik het er benauwd van krijg dat we pas op de helft van het beoogde-aantal-op-te-ruimen-spullen zitten? Nee, ik heb nooit veel cd’s gehad. Iedere cd representeert een gevoelswaarde die niet te bundelen is per artiest, taal of genre, verklaar ik.

23 – 276 | Jaren geleden knipte ik recepten uit de Allerhande. Ik zou ze maken en in ‘mijn receptenboek’ plakken. Er zijn welgeteld vier recepten ingeplakt. De grote stapel voorin vertelt me dat het samenstellen van mijn persoonlijke receptenboek gefaald heeft. Mijn vriend kan heerlijk koken. We genieten elke dag van zijn vers bereide maaltijden. Hoe kan ik ooit zo lekker koken als hij? De grootste paniek slaat toe als ik een gerecht moet samenstellen met hetgeen er in huis is! Om mezelf wat te helpen besluit ik alsnog een selectie te maken van de gerechten die ik écht eens wil proberen. Ik plak ze in. Zal koken ooit uitgroeien tot een leuke activiteit samen met mijn dochter?

24 – 300 | Een tweede rit naar de kringloop. De container zit weer vol en vijf dozen oud papier staan weer klaar. Het aftellen is begonnen. Met hernieuwd inzicht doe ik nóg een rondje werkkamer. Een 24-tal boeken blijft niet in de kast. Geen verkoop via Marktplaats voor mij, want ik veronderstel dat deze online activiteit, die kan uitgroeien tot een verslaving, me er dan niet van zal weerhouden juist mínder te kopen. De offline boekenkast is gereduceerd tot zo’n 7 strekkende meter. Hoe groot is eigenlijk mijn online boekenkast? Moet die ook geordend worden? En de online administratie, bestanden, foto’s en muziek? Ai. Volgende maand?

25 – 325 | Afwrijfletters. 2x Poedersneeuw. 7x Routekaart. Verjaardagskalender. 2x badspul. Oude mascara en ander nooit-gebruikt-opmaakspul. Horloge. Kerstslinger. Wissellijsten. Hard geworden fondant.

26 – 351 | Poeh. Vandaag ben ik er wel even klaar mee. De opruimactie begint steeds meer tijd te vergen. Met name omdat er ook nieuwe structuur aangebracht wordt in het beheren en opslaan van de spullen. De administratie is op orde én aan de behoefte om te poetsen wordt voldaan. Ook heb ik het idee dat ik wel zo’n beetje door mijn persoonlijke spullen heen ben. Mijn handen jeuken om ‘gezamenlijke items’ en speelgoed-wat-niet-meer-gebruikt-wordt van onze dochter op te ruimen.

27 – 378 | 28 – 406 | 29 – 435 | Deze drie dagen worden gebruikt om als gezin gezamenlijke items op te ruimen. In de keuken worden alle kastjes open getrokken en eindelijk ruimen we dubbelingen op die we persoonlijk inbrachten toen we samen gingen wonen. Er wordt gekozen tussen de kaasschaaf van jou of de kaasschaaf van mij? Een aantal kruiden is over de datum, dat ruimt op. En onze dochter heeft haar slabbetjes niet meer nodig. Ze besluit zelf dat de blokken puzzels, autootjes, een kapot toilettasje een babyboekje en slechte wasco “naar een ander kindje kunnen”. Met weinig moeite maken we deze drie dagen leeg. 

30 – 465 | Schoolprojecten: ogen tekenen, fotografie, schilderijtje, typografie. Bordje uit Cancun. Egaliser. Nietszeggende briefjes. Toch wat dagboeken. Baby bankschroef. Kapot spiegeltje. 

31 – 496 | Uitgedroogde Albastine. Vaas. Naaiton. 2x Gordijn. Mijn naam in Hyroglief op perkament. Plastic insteekhoesjes. Wollen deken, want ik heb er nog drie. Letterdoosje. Keramiek. Nóg wat schoolprojecten. Oude brieven en beschreven kaarten. Oude sleutels. Lege doosjes.

00.41u 1 april 2017. Klaar! In 31 dagen zijn 496 objecten inclusief bulk-items opgeruimd. 

De fysieke opruim challenge heeft mij in 2017 zeer bewust gemaakt van mijn fysieke-, emotionele- en mentale gehechtheden. Emoties en vertwijfelingen die gekoppeld waren aan de fysieke objecten werden gevoeld, geobserveerd en positief bevestigd of bewust losgelaten. Ik ervoer een positief gevoel bij toenemende bewegingsruimte. Loslaten werd een spel. Ik beheerste de regels en de focus verschoof van het opruimen van ruis naar het hebben van meer aandacht voor de spullen die ik wél belangrijk vind.

Ik ontwikkelde meer nieuwsgierigheid naar mezelf. Na de fysieke opruim challenge ging ik door met het bevragen van mijn emotionele- en mentale gehechtheden. Mijn overtuigingen en patronen werden in het afgelopen jaar bevraagd. Ze werden opgeruimd als ze me niet meer dienden of positief herbevestigd. De zelfstudie is uitgegroeid tot een commitment met mezelf.

September 2017 verhuisden we naar een kleiner huis. En in dit nieuwe huis brak de volgende fase aan: het ‘opruimen’ van mijn lichaam. Ik begon een yoga-traject en als vanzelf pikte ik het mediteren weer op. Iedere fysieke-, emotionele- en mentale weerstand die ik in mijn lichaam voelde werd geobserveerd en bevraagd. Het was hard werken om al zelf reflecterend open te staan voor de minder leuke aspecten van mijn persoonlijkheid. Kon ik mijn ‘persoonlijkheid’ eigenlijk nog wel definiëren? Ik las Jung en verdiepte me in Oosterse en Westerse wijsbegeerte om persoonlijkheden te kunnen objectiveren. Ze werden me bewust, ze werden bevraagd en ze werden herbevestigd óf vervangen voor iets wat me beter dient. Mijn mantra werd: ik ben niet ziek, maar ik kan wel beter worden. Het was een innerlijk (niet-zichtbaar) proces voor de buitenwereld. Ik zou in een volgend blog een lijstje kunnen uitwerken zoals hierboven.

Bovenstaand leest als een afgerond iets, maar nee hoor. Het bewustwordingsproces is een reis op zich. Het duurt voort en is een leven lang commitment. Het geeft steeds meer inzichten in mijn denken, voelen, handelen en mijn geluksgevoel daarbij. Daarnaast biedt het me op steeds diepere lagen meer inzicht in de fenomenologie van hechten & loslaten. Als onderzoeker stel ik mezelf graag vervolgvragen. Vanuit een opgeruimd gevoel, op welke wijze uit zich dan nu een bewust ‘gezond hechten’ en hoe dynamisch is dat? Op welke wijze draagt een persoonlijk ‘gezond hechten’ bij aan het collectief bewustzijn? En welke verantwoordelijkheid nemen we als collectief in ‘gezond hechten’; in het bewust al-dan-niet doorgeven van ons erfgoed, onze identiteit en overtuigingen aan een volgende generatie?

Kunstbeurs gemeente Schiedam

January 9, 2017

“Zaterdag ging ik eens even naar de kunstverkoop in de Havenkerk kijken. Even tot rust komen en zo. Mooi niet. Het leken de drie dwaze dagen van de Bijenkorf wel. Ik werd bijna van de sokken gelopen door gelukkige klanten die met het kunstwerk van hun keuze snel naar buiten liepen alsof zij bang waren dat deze nieuwe schat hen alsnog uit de handen zou worden gerukt. Wie zei ook al weer dat wij in een tijd van cultuurbarbarij leven? Met die drukte in de Havenkerk toonde Schiedam zich van zijn beste kant.” een stukje uit de Column ‘Geen gelegenheid tot schelden’ van Han van der Horst 

“CCC en Bouwkate hebben voor ons de ontzameling van de kunstcollectie van het CBK Schiedam verzorgd. Zij hebben het proces van afstoting (altijd een gevoelig onderwerp) op zorgvuldige en deskundige wijze begeleid, vooral ook in het contact met de kunstenaars. Als onderdeel van dit traject hebben zij ook een openbare verkoopmanifestatie georganiseerd. Een historische plek – de Havenkerk in Schiedam – is omgetoverd tot heuse kunstsalon. Een weekend lang een festivalachtige sfeer in de stad onder begeleiding van Dieuwertje en Kathy die niet alleen keihard gewerkt hebben, maar ook nog eens aan alles hadden gedacht.” Tjitske Houkes, Beleidsadviseur Cultuur, gemeente Schiedam.

 

In opdracht van gemeente Schiedam organiseerden C.C.C. / Dieuwertje Wijsmuller en Bouwkate / Kathy Marchand de ‘Kunstbeurs‘ op 17 & 18 december 2016 in de Havenkerk, aan de Lange Haven in Schiedam. De kerk werd omgebouwd, om zo’n 1000 kunstwerken van het voormalig CBK Schiedam te koop aan te bieden aan (lokaal) kunstminnend publiek, tijdens 2 verkoopdagen en een veiling.

15401058_1352072428150699_7632741712819801986_n img_7071

Voorafgaand aan de Kunstbeurs zijn musea benaderd om kunstwerken op te nemen in hun collecties en kunstenaars is aangeboden eigen werk terug te kopen. In dit proces voorafgaand aan de kunstbeurs inventariseerden we of alle werken in het depot aanwezig waren, we synchroniseerden object-informatie met de ‘Kids’ database, ieder werk kreeg een standplaats en waar nodig maakten we nog een foto van het werk.

15621916_1363195930371682_1569367733039106625_n img_7085

Het weekeind was een succes! Zowel de zaterdag als de zondag werd de Kunstbeurs druk bezocht. Bezoekers kenden de collectie, kenden het werk van de kunstenaars, kenden de kunstenaars, waren de kunstenaar. Bezoekers kozen een mooi werk voor boven de bank (wat ze wellicht al kenden omdat ze het voorheen via de kunstuitleen hadden geleend). Kunstenaars waren vooraf soms sceptisch maar ze gingen zeer positief, met eigen werk of veelal met werk van andere kunstenaars, naar huis.

img_7104 15621871_1363195880371687_887629224058241652_n

Meer dan 60% van de voormalige CBK Schiedam collectie is herbestemd. Overige werken worden ter adoptie aangeboden bij Stichting Onterfd Goed in Eindhoven.

Het samenwerken met de gemeente Schiedam, met alle lokale ondernemers, met het team van lokale vrijwilligers en bovenal met Nelleke Bongers (stagiaire), maakte het voor Dieuwertje en mij een zeer plezierig project.

get_img-1 img_7225

Mijn werkzaamheden in dit proces:

  • inventarisatie van kunstwerken in depot, standplaatsen aanmaken
  • collectie fotografie
  • objectregistratie uit Kids halen / export naar xls (voor archief)
  • logistiek / planning / budgetbeheer Kunstbeurs
  • inhuren materiaal / leveranciers / transport / verzekering / vergunning Kunstbeurs
  • projectadministratie / verkoopadministratie / kassa-aansturing Kunstbeurs
  • beheer en veiligheid lokatie Havenkerk tijdens op/afbouw en beursdagen

img_7220 y86009

 

Collectieprofilering Historische Verzameling van het Nederlandse Rode Kruis

November 24, 2016

In opdracht van Stichting Historische Verzameling van het Nederlandse Rode Kruis werkte ik samen met C.C.C. / Dieuwertje Wijsmuller en een team vrijwilligers, aan een nieuw collectieprofiel voor de verzameling objecten van 150 jaar Rode Kruis diensten in Nederland (en daarbuiten).

Een half jaar lang vertoefden we in een overvolle loods. Als eerste deelden we de gehele collectie fysiek onder in deelcollecties. Vervolgens selecteerden we alle objecten voor hun herbestemming. Tijdens het selectieproces waren we steeds in nauw overleg met o.a. vrijwilligers Harry van Oest en Rob van Dam. Beslissingen werden genomen op basis van vooraf vastgestelde criteria. Objecten die geselecteerd werden voor de ‘kerncollectie’ werden geregistreerd en gefotografeerd. Ze zijn opgenomen in de collectie van het PIT museum. Overige objecten worden inmiddels bij Stichting Onterfd Goed ter adoptie aangeboden.

Op de website van C.C.C. is nader omschreven hoe het herbestemingsproces verlopen is.

img_6126 img_6143 img_6824 img_6823

Fysiek sorteren / verplaatsen van alle objecten op deelcollectie.

img_6792 img_6237 img_6305

img_6307 img_6310

Ordenen van deelcollecties en selectie voor kerncollectie.

img_6383 img_6787

Registratie en fotografie.

img_6868 img_6866

Transport van de kerncollectie naar het PITmuseum en de overige collectie naar Onterfd Goed.

 

 

%d bloggers like this: