Skip to content

Bezuinigingen, een waargebeurd sprookje

June 22, 2011
tags:

 

 

 

 

 

 

 

 

 
r was eens een hele mooie prinses. Ze luisterde naar de naam Doornroosje. Als de dorpelingen haar zagen dan werden ze, met al hun zintuigen, aangetrokken tot haar schoonheid. Iedereen genoot van haar dartelende jonge verschijning. Doornroosje groeide op en werkte hard om de wereld zo mooi mogelijk te maken. Met allerlei projecten, voor iedereen steeds verschillend en steeds op een andere plek in stad en land, wilde ze de mensen helpen.

Toen gebeurde het. Doornroosje bleef haar schoonheid uitstralen, maar iedereen raakte gewend aan haar aardige en sociaal wenselijke karakter. De mooie dingen, het waren er zó veel dat men niet meer kon kiezen waarvan te genieten. De mensen raakten verzadigd. Doornroosje merkte het op en probeerde wat aan zichzelf te veranderen. Een haarband, een ander schoentje en een ander darteldansje. Het hielp niet. Ze paste de projecten aan, een ander kleurtje een ander trucje. Het hielp niet. Ze probeerde steeds opnieuw, totdat ze er zelf een beetje moe en zelfs overmoedig van werd.

Ze viel in slaap…

 

…ze sliep een hele poos.

Plots werd ze wakker. Toen ze om zich heen keek schrok ze. Alle mooie dingen die ze had gemaakt stonden op het punt van verval. Hoe kwam dat toch? Had ze zó lang liggen slapen. Had niemand haar wakker geschud? Foei, ze had haar deuren en ramen gesloten en dus geen geluiden opgevangen. En nu? Ze keek naar de chaos om zich heen. Wat moest ze nu doen? Ooit had ze op de barricaden gestaan om de wereld mooi en mooier te maken, steeds opnieuw. Maar kon ze nu nog het pad vinden? Of moest ze zelfs een nieuw pad maken? Het zou een hele poos duren voordat ze iedereen kon activeren het pad mét haar te maken. Ze zag er als een berg tegenop!

Net toen er een traantje over haar perzikzachte wang kroop, hoorde ze een warme stem die haar vertelde dat ze er niet alleen voor stond. Haar prins had zijn mouwen al opgestroopt en samen begonnen ze aan een spannend avontuur. Ze konden niet echt voorspellen hoe het nieuwe culturele landschap eruit zou gaan zien, maar ze waren ervan overtuigd dat ze weer iets moois aan het maken waren. Voor hun kinderen, die op hun beurt de boel wel weer om zouden gooien. Maar dat maakte Doornroosje en haar prins niet uit, want zij genoten van deze nieuwe uitdaging en leefden nog lang en gelukkig.

 

 

 

No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: